دکتر محمد غواصی کناری/معاون اجرایی شرکت تامین سرمایه امید
یکی از چالشهای پیشروی حسابرسان داخلی، تصور مدیران اجرایی از عدم تخصص کارکنان واحد حسابرسی داخلی و دور نگهداری آنان از حسابرسی حوزههای تحت مسئولیتشان است. این دسته از مدیران گلهمندند که «حسابرسان داخلی، کسبوکار را بهخوبی درک نمیکنند». با پذیرشِ منطقی بودن برخی شکایات، موارد دیگر از این موضوع سرچشمه میگیرند که مدیران نمیخواهند حسابرسان داخلی به واحد آنان سرک بکشند.
حسابرسان داخلی بهعنوان افراد حرفهای همواره در تلاشاند تا به شیوههای مختلف نظیر موارد ذیل، شکاف موجود در دانش خود پیرامون کسبوکار را بهحداقل برسانند.
۱. اشتراک در نشریههای صنعت.
۲. آموزش در زمینهی ریسکها یا موضوعهای صنعت.
۳. قرار دادن کارکنان بیتجربه در کنار کارکنان باتجربه.
۴. اعزام مدیر ارشد حسابرسی داخلی به گروهها یا رویدادهای مختصِ صنعت.
۵. ارتباط مکرر و غیررسمی با سایر مدیران ارشد حسابرسی داخلی.
۶. تامین تخصص مورد نیاز از طریق بهکارگیری «برنامهی حسابرس مهمان» و «همسپاری پروژهی حسابرسی با اشخاص ثالث».
۷. بهرهگیری از رهنمودهای اجرایی انجمن حسابرسان داخلی و بهترین رویههای عملی بهعنوان معیار انجام حسابرسی.
در پاسخ به آن گروه از مدیران واحد تجاری که توانایی حسابرسان داخلی برای ارزیابی عملیات را زیر سوال میبرند، میتوان گفت:
«برای حسابرسی سیرک نباید دلقک بود»
